Μια συζήτηση για το μέγεθος της εκδοτικής παραγωγής στην Ελλάδα και τα πραγματικά όρια της αγοράς

Εχει και φέτος ενδιαφέρον η έρευνα του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου (ΟΣΔΕΛ) για την ελληνική βιβλιοπαραγωγή του περασμένου έτους. Όχι τόσο για κάποια νέα τάση, όσο για μία που και το 2025 έμεινε σταθερή: τον υψηλό ρυθμό κυκλοφορίας νέων εκδόσεων.

Αρκεί μια ματιά στα στοιχεία που αντλήθηκαν από τη βιβλιογραφική βάση του ΟΣΔΕΛ, το Bookpoint, και τα οποία παρουσιάστηκαν προ ημερών στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης: οι νέοι τίτλοι ήταν πέρυσι 11.578, δηλαδή περίπου όσοι και τις δύο προηγούμενες χρονιές (11.735 το 2024 και 11.676 το 2023).

Κυριάρχησε η λογοτεχνία, με 4.044 καινούργιες εκδόσεις (και με τα μυθιστορήματα και την ποίηση να αντιστοιχούν σε ποσοστά 47% και 29% επί του συνόλου της κατηγορίας), ενώ ακολούθησαν τα παιδικά βιβλία με 2.724 τίτλους.

Όπως ειπώθηκε στην εκδήλωση του ΟΣΔΕΛ, μια παραγωγή μεγαλύτερη από 11.000 νέες εκδόσεις ετησίως αντιστοιχεί στην έκδοση τριάντα βιβλίων την ημέρα. Άραγε, η αγορά ευνοεί τέτοιο νούμερο ή το αντέχει μετά βίας; Το αποζητούν μήπως οι αναγνώστες ή πολλοί χάνονται στην πληθώρα νέων τίτλων; Και ποια τύχη έχουν σε έναν τέτοιο ωκεανό τα καλά βιβλία;

ΠΗΓΗ:ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ