ΑΣ ΜΗΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΦΕΛΕΙΣ! ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΠΡΟΔΙΔΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΗ
Μήπως θα πρέπει να πάψουμε να κρατούμε αυτή τη χρυσή, προδοτική όμως, ουδετερότητα; Να πάψουμε να μιλούμε γενικώς και αορίστως γι’ αυτούς που, μέσα στην παράνοιά τους, επιδιώκουν τον πόλεμο;
Τώρα 25% έκπτωση σε όλες τις παραγγελίες και 3,-€ μεταφορικά!
Απόρριψη
Μήπως θα πρέπει να πάψουμε να κρατούμε αυτή τη χρυσή, προδοτική όμως, ουδετερότητα; Να πάψουμε να μιλούμε γενικώς και αορίστως γι’ αυτούς που, μέσα στην παράνοιά τους, επιδιώκουν τον πόλεμο;
''Τώρα εμάς μας καίνε όλα τα σήμερα, οι Δευτέρες και οι προθεσμίες. Φοβόμαστε να κοιτάξουμε προς τα μεγάλα, μην τύχει και καθρεφτιστεί μπροστά τους το κενό, που επιτρέψαμε να δημιουργηθεί μέσα μας.''
''Το άτομο συνθλίβεται ανάμεσα σ’ αυτό που θέλει και σε μια πραγματικότητα που τις περισσότερες φορές είναι επώδυνη και γι’ αυτό προτιμά να πιστεύει αυτό που θέλει, και δέχεται εύκολα αυτό που του φυτεύουν στο μυαλό μέσα από την εξαναγκασμένη επαφή του με τον εικονικό κόσμο.''
''Είναι πολύ σημαντικό, λοιπόν, να διαβάζουμε βιβλία στα παιδιά μας. Να τα μυήσουμε στον μαγικό κόσμο του βιβλίου, στον κόσμο της φαντασίας, σ’ έναν κόσμο που μας επιτρέπει να ονειρευόμαστε. Έναν κόσμο που μας ωθεί να δημιουργήσουμε ένα μέλλον με ιδανικά και αξίες.''
Στο αιώνιο παρόν που ξυπνάει μνήμες και νοήματα, το ιδεατό σκίρτημα θα θροΐσει ξανά. Δυο χέρια θα ανοιχτούν, σαν φτερά, στον οίστρο της νύχτας, για να προσφέρουν στον βωμό το αίμα του πικρή θυσία, για να κυματίσει μια αυτούσια ελπίδα στη ρωμαλέα γη, για να ξυπνήσει ο οίστρος μιας αποκαλυπτικής αλήθειας.
Της Νικητούλας Καπελλάκη Πέφτεις το βράδυ για να κοιμηθείς και θέλεις να ονειρευτείς ό,τι δεν πρόλαβες στο ξύπνιο σου. Όταν ξυπνάς, μεταμελείσαι για τους απρόσκλητους εφιάλτες… Ξεφλούδιζες, λέει, με μανία […]
Του Σταύρου Παπαδόπουλου Ναύπλιο, 1834. Η αίθουσα του δικαστηρίου μύριζε υγρασία και καμένο λάδι από τους λύχνους. Οι βαριές κουρτίνες δεν άφηναν το φως να περάσει, λες και η ίδια […]
Ο καθένας μας μπορεί να γράψει – να είναι συγγραφέας. Καθένας μας έχει μία ιστορία που αξίζει να ειπωθεί. Όλοι έχουμε ένα βιβλίο μέσα μας. Κανείς δεν έχει δει τη ζωή μέσα από τα δικά μας μάτια. Ας γράψουμε την ιστορία μας για να πάρει διάσταση, να γίνει πραγματική και να μην χαθεί…
Της Κατερίνας Γραμματικού Είχε από τη στιγμή που γεννήθηκε δικαίωμα στη ζωή. Ήταν υπεύθυνος πολίτης, ηθικός. Γιατί να του στερούν το δικαίωμα να επιλέξει τον θάνατό του και ελεύθερα να […]
Τους κάναμε ξεκάθαρο ότι αγαπάμε μια κοινωνία πολυποικιλότητας, με ανθρώπους που δεν κρίνουμε από το χρώμα, τα χαρακτηριστικά ή τη σεξουαλικότητά τους. Αγαπάμε και εκτιμάμε τους άλλους, γιατί είναι καλόψυχοι, φιλότιμοι, τίμιοι και άξιοι...
''Φοβάμαι να πω ότι τείνουμε να συνηθίσουμε να μην αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα ή και την ίδια τη ζωή με τις αισθήσεις μας όπως την όραση, τη αφή ή την ακοή αλλά να την βιώνουμε μέσα από ενδιάμεσες συσκευές που καλλωπίζουν ή “στρογγυλεύουν” την αλήθεια.''
Αχ, είναι δύσκολο να βρεις αυτό το θεϊκό μονοπάτι μέσα σ’ αυτή τη ζωή που κάνουμε, σε τούτη δω την αποβλακωμένη και ανούσια εποχή με την πνευματική της στειρότητα, την αρχιτεκτονική της, τις επιχειρήσεις της, την πολιτική της, τους ανθρώπους της!
Εγώ θα τραγουδώ γι’ αυτό τον έρωτα Που νίκησε συμβάσεις και σωστά Μ’ ωδίνες τον ξεγέννησα στα πέρατα Σπάζοντας βίαια σύνορα γνωστά.
Της Αγγελικής Μπομπούλα Ανάλυση- παρουσίαση της ποιητικής συλλογής “Για εκείνη… την πολύτιμή μου”, του Νικόλα Αθανασιάδη, με αφορμή την ποιητική βραδιά των εκδόσεων Κομνηνός (4 Μαΐου 2025 στο Εν Αιθρία). […]
Της Μπριμπού – Σταυράκη Ι. Ευστρατία Την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2025, δύο έτη μετά το δυστύχημα της σύγκρουσης τωνδύο τρένων στα Τέμπη, που έχασαν τη ζωή τους 57 άνθρωποι, έγινε […]
Του Νίκου Σαββάτη Σε μια δύσκολη εποχή, με την καθημερινότητα των πολιτών να δυσχεραίνεται διαρκώς, καθώς η οικονομική στενότητα φαίνεται να παρατείνεται, η ηθική και οι αξίες αποκτούν πρόσθετη σημασία […]
Του Γιώργου Γεωργαντή Το λαμπρό πρωινό της Τετάρτης 3 Νοεμβρίου 1819, η βαριά φρεγάτα Sally Ann, απέπλεε από το ευρύχωρο λιμάνι της Βοστώνης για να διαπλεύσει τον απέραντο Ατλαντικό, με […]
της Γεωργίας Μπουζέα H συγγραφέας αναλύει πέντε ποιητικές συλλογές: “Στο μαύρο ρίγος” του Δημήτρη Καραπιπέρη, “Άρες μάρες και στιχάρες” της Ελένης Τσιούλη, “Ουρανός και γη ένας δρόμος” της Παναγιώτας Ζώη, […]
Του Επαμεινώνδα Κοντίδη Τη Δευτέρα 10 Μαρτίου 2025 και ώρα 11.35 η Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, δέχθηκε επίθεση. Μέλος του ελληνικού Κοινοβουλίου έσπασε προστατευτική τζαμαρία με τη συνδρομή […]
Του Γιάννη Κίντζιου Η αφήγηση μέσα από την εικόνα ή τον λόγο δεν αντανακλά πάντα ένα “πραγματικό” γεγονόςαλλά μια εκδοχή ή μία οπτική του . Η χροιά, το χρώμα της […]
Της Μπρίμπου-Σταυράκης Ι. Ευστρατίας Ήταν μια φορά κι έναν καιρό, σ’ ένα χωριό της Λέσβου ο Μήτσος, ο οποίος ήταν κάποιαςηλικίας. Δεν είχε αποκτήσει δική του οικογένεια. Έπαιρνε αγροτική σύνταξη, […]
Της Μαρίας Καρυτινού Σήμερα οι νέοι αναζητούν τον έρωτα του απόλυτου μέσα από την αλήθεια, το δίκαιο, την ανθρωπιά, την ανέγερση των χαμένων ιδανικών, την εξεύρεση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Διαλαλούν […]
Του Ιανού Δελφινόσημου Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε για να αποδώσουμε μια έννοια ή να περιγράψουμε μια κατάσταση, έχουν να κάνουν με τη δυνατότητά μας, να προσλαμβάνουμε και να καταλαβαίνουμε τον […]
Τίτλοι τέλους μετά από 25 χρόνια «Είναι πολύ σημαντικό ότι οι “Onirama” κλείνουν έναν μεγάλο κύκλο και ετοιμάζω κάποια πράγματα εγώ. Είναι μια τεράστια αλλαγή», δήλωσε συγκεκριμένα ο Θοδωρής Μαραντίνης.Οι […]
των ΜΑΡΙΑΝΘΗ ΠΑΠΑΔΗ και ΜΑΡΙΑΝΘΗ ΠΛΕΙΩΝΗ Ο πιο μικρός, ο πιο τρελός μήνας του χειμώνα φορά την αποκριάτικη μάσκα του και μας προσκαλεί σε μια γιορτή γεμάτη χρώματα, μουσικές και […]
Ο Λένιν ήταν εξιδανικευμένη μορφή για μένα, όπως ο Μαρξ ή ο Ένγκελς. Τους αποκήρυξα και τους επανατοποθέτησα σε άλλο σημείο, ώστε να μπορέσω να τους παρατηρώ καλύτερα.
Το μονοπάτι της Ελευθέριας είναι ένα διαδραστικό παραμύθι, μέσα από το οποίο δίνεται η δυνατότητα στον αναγνώστη να εισβάλει σε διαφορετικές ιστορίες, βάζοντας κάθε φορά ένα διαφορετικό τέλος.
Η απώλεια δεν μας σταματά. Μας εκπαιδεύει. Ζούμε σε μια εποχή που όλα συμβαίνουν γρήγορα και τίποτα δεν μένει. Η είδηση προλαβαίνει τον πόνο. Η επόμενη μέρα προλαβαίνει το πένθος.
Η περασμένη χρονιά σημαδεύτηκε από συγκρούσεις, τρομοκρατία και πείνα. Οι πρόσφατες εκλογές επιβράβευσαν τους γηραιούς ηγέτες, τις παλιές πολιτικές «αλεπούδες». Οι νέοι αναζητούν χώρο, καταγγέλλοντας τη διαφθορά και την κακιά “διακυβέρνηση”. Οι φωνές τους φιμώνονται. Η καταστολή είναι σχεδόν παντού.
Κάποιες φορές μετανιώνω που επέλεγα κάποιον ή κάτι αντί την μοναχικότητα , αυτή είναι η πιο επώδυνη αδυναμία μου. Δηλαδή να μην μπορεί κανείς να αντέχει την μοναξιά και να βολεύεται με ανθρώπους ή καταστάσεις που την αμπαλάρουν την εξωραΐζουν , την ρετουσάρουν κάνοντάς την λαμπερή, σαν αυτές τις διαφημιστικές επιγραφές νέον που αναδεικνύουν την εύθραυστη μα και πολλά υποσχόμενη γοητεία των εμπορικών δρόμων.
Ένα σκοτεινό ψυχολογικό θρίλερ Το μυθιστόρημα «Ο Κυνηγός» κινείται στον χώρο του ψυχολογικού θρίλερ με έντονα στοιχεία σκοτεινής μυθοπλασίας. Πρόκειται για ένα πολυεπίπεδο έργο που συνδυάζει τον μύθο, την οικογενειακή […]
