Τώρα 25% έκπτωση σε όλες τις παραγγελίες και 3,-€ μεταφορικά!
Απόρριψη
«Ο καθένας μας έχει κάποια συγκεκριμένη δεξιότητα που μπορεί να προσφέρει. Δίνουμε ό,τι μπορούμε, κάθε φορά που μπορούμε. … Και αν το κάνουν όλοι αυτό, τότε αλλάζουμε τον κόσμο.» — Brian Conroy, Ακτιβιστής Κοινότητας & Υποστηρικτής Κοινωνικής Προσφοράς
Μήπως θα πρέπει να πάψουμε να κρατούμε αυτή τη χρυσή, προδοτική όμως, ουδετερότητα; Να πάψουμε να μιλούμε γενικώς και αορίστως γι’ αυτούς που, μέσα στην παράνοιά τους, επιδιώκουν τον πόλεμο;
''Τώρα εμάς μας καίνε όλα τα σήμερα, οι Δευτέρες και οι προθεσμίες. Φοβόμαστε να κοιτάξουμε προς τα μεγάλα, μην τύχει και καθρεφτιστεί μπροστά τους το κενό, που επιτρέψαμε να δημιουργηθεί μέσα μας.''
''Το άτομο συνθλίβεται ανάμεσα σ’ αυτό που θέλει και σε μια πραγματικότητα που τις περισσότερες φορές είναι επώδυνη και γι’ αυτό προτιμά να πιστεύει αυτό που θέλει, και δέχεται εύκολα αυτό που του φυτεύουν στο μυαλό μέσα από την εξαναγκασμένη επαφή του με τον εικονικό κόσμο.''
''Είναι πολύ σημαντικό, λοιπόν, να διαβάζουμε βιβλία στα παιδιά μας. Να τα μυήσουμε στον μαγικό κόσμο του βιβλίου, στον κόσμο της φαντασίας, σ’ έναν κόσμο που μας επιτρέπει να ονειρευόμαστε. Έναν κόσμο που μας ωθεί να δημιουργήσουμε ένα μέλλον με ιδανικά και αξίες.''
Στο αιώνιο παρόν που ξυπνάει μνήμες και νοήματα, το ιδεατό σκίρτημα θα θροΐσει ξανά. Δυο χέρια θα ανοιχτούν, σαν φτερά, στον οίστρο της νύχτας, για να προσφέρουν στον βωμό το αίμα του πικρή θυσία, για να κυματίσει μια αυτούσια ελπίδα στη ρωμαλέα γη, για να ξυπνήσει ο οίστρος μιας αποκαλυπτικής αλήθειας.
Της Νικητούλας Καπελλάκη Πέφτεις το βράδυ για να κοιμηθείς και θέλεις να ονειρευτείς ό,τι δεν πρόλαβες στο ξύπνιο σου. Όταν ξυπνάς, μεταμελείσαι για τους απρόσκλητους εφιάλτες… Ξεφλούδιζες, λέει, με μανία τον φλοιό της Γης, να χορτάσεις την πείνα σου, να βρεις τον πυρήνα, να ξαναγίνει ο κόσμος όπως χιλιάδες χρόνια πριν. Να κρυφτείς στις κουφάλες […]
Του Σταύρου Παπαδόπουλου Ναύπλιο, 1834. Η αίθουσα του δικαστηρίου μύριζε υγρασία και καμένο λάδι από τους λύχνους. Οι βαριές κουρτίνες δεν άφηναν το φως να περάσει, λες και η ίδια η αλήθεια έπρεπε να μείνει στο σκοτάδι. Τα ξύλινα έδρανα έτριζαν, σαν να διαμαρτύρονταν για την αδικία που επρόκειτο να συντελεστεί. Οι πέντε δικαστές κάθονταν […]
Ο καθένας μας μπορεί να γράψει – να είναι συγγραφέας. Καθένας μας έχει μία ιστορία που αξίζει να ειπωθεί. Όλοι έχουμε ένα βιβλίο μέσα μας. Κανείς δεν έχει δει τη ζωή μέσα από τα δικά μας μάτια. Ας γράψουμε την ιστορία μας για να πάρει διάσταση, να γίνει πραγματική και να μην χαθεί…
Της Κατερίνας Γραμματικού Είχε από τη στιγμή που γεννήθηκε δικαίωμα στη ζωή. Ήταν υπεύθυνος πολίτης, ηθικός. Γιατί να του στερούν το δικαίωμα να επιλέξει τον θάνατό του και ελεύθερα να αποφασίζει για τον ίδιον; Δεν θα έβλαπτε κανέναν. Είναι αδύναμος. Εμπρός του είναι το Μεγάλο Φως. Δείχνει ανήσυχος και φωνάζει: «Μην κλείνετε τα φώτα! Μα […]
Τους κάναμε ξεκάθαρο ότι αγαπάμε μια κοινωνία πολυποικιλότητας, με ανθρώπους που δεν κρίνουμε από το χρώμα, τα χαρακτηριστικά ή τη σεξουαλικότητά τους. Αγαπάμε και εκτιμάμε τους άλλους, γιατί είναι καλόψυχοι, φιλότιμοι, τίμιοι και άξιοι...
''Φοβάμαι να πω ότι τείνουμε να συνηθίσουμε να μην αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα ή και την ίδια τη ζωή με τις αισθήσεις μας όπως την όραση, τη αφή ή την ακοή αλλά να την βιώνουμε μέσα από ενδιάμεσες συσκευές που καλλωπίζουν ή “στρογγυλεύουν” την αλήθεια.''
Αχ, είναι δύσκολο να βρεις αυτό το θεϊκό μονοπάτι μέσα σ’ αυτή τη ζωή που κάνουμε, σε τούτη δω την αποβλακωμένη και ανούσια εποχή με την πνευματική της στειρότητα, την αρχιτεκτονική της, τις επιχειρήσεις της, την πολιτική της, τους ανθρώπους της!
Εγώ θα τραγουδώ γι’ αυτό τον έρωτα Που νίκησε συμβάσεις και σωστά Μ’ ωδίνες τον ξεγέννησα στα πέρατα Σπάζοντας βίαια σύνορα γνωστά.
Της Αγγελικής Μπομπούλα Ανάλυση- παρουσίαση της ποιητικής συλλογής “Για εκείνη… την πολύτιμή μου”, του Νικόλα Αθανασιάδη, με αφορμή την ποιητική βραδιά των εκδόσεων Κομνηνός (4 Μαΐου 2025 στο Εν Αιθρία). Διάβασα και ξαναδιάβασα, ταξίδεψα υποκλινόμενη σε μια ιστορία απόλυτου, αρχετυπικού έρωτα.Υφίσταται όμως η ιστορία στον ποιητικό λόγο;Δεν γνωρίζουμε τίποτα για εκείνη, την Πολύτιμή του, καμία […]
Της Μπριμπού – Σταυράκη Ι. Ευστρατία Την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2025, δύο έτη μετά το δυστύχημα της σύγκρουσης τωνδύο τρένων στα Τέμπη, που έχασαν τη ζωή τους 57 άνθρωποι, έγινε το μεγάλο ειρηνικόσυλλαλητήριο, όχι μόνο στην πόλη της Μυτιλήνης, αλλά σε όλη την Ελλάδα και τοεξωτερικό, εκεί όπου υπάρχουν Έλληνες: στις Η.Π.Α., τον Καναδά, τη […]
Του Νίκου Σαββάτη Σε μια δύσκολη εποχή, με την καθημερινότητα των πολιτών να δυσχεραίνεται διαρκώς, καθώς η οικονομική στενότητα φαίνεται να παρατείνεται, η ηθική και οι αξίες αποκτούν πρόσθετη σημασία μέσα στον κυκεώνα των πληροφοριών που διακινούνται καθημερινά. Γενιές και γενιές ανθρώπων έχει απασχολήσει το ζήτημα της ηθικής κατά την πορεία του καθενός στη ζωή, […]
Του Γιώργου Γεωργαντή Το λαμπρό πρωινό της Τετάρτης 3 Νοεμβρίου 1819, η βαριά φρεγάτα Sally Ann, απέπλεε από το ευρύχωρο λιμάνι της Βοστώνης για να διαπλεύσει τον απέραντο Ατλαντικό, με προορισμό το λιμάνι της Σμύρνης. Μέσα είχαν επιβιβαστεί ο Plinius Fisk και o Levi Parson,δύο ιερωμένοι απόφοιτοι του περίφημου Andover Theological Seminary της Μασαχουσέτης, μιας […]
της Γεωργίας Μπουζέα H συγγραφέας αναλύει πέντε ποιητικές συλλογές: “Στο μαύρο ρίγος” του Δημήτρη Καραπιπέρη, “Άρες μάρες και στιχάρες” της Ελένης Τσιούλη, “Ουρανός και γη ένας δρόμος” της Παναγιώτας Ζώη, “Για εκείνη… την Πολύτιμή μου” του Νικόλα Αθανασιάδη και το “Κάθε φορά αλλάζεις το όνομά σου” του Νίκου Παπανικολάου. Γιατί γράφει κανείς; Πολλές φορές κλήθηκα […]
Του Επαμεινώνδα Κοντίδη Τη Δευτέρα 10 Μαρτίου 2025 και ώρα 11.35 η Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, δέχθηκε επίθεση. Μέλος του ελληνικού Κοινοβουλίου έσπασε προστατευτική τζαμαρία με τη συνδρομή ετέρου ατόμου, επιτέθηκε σε τέσσερα έργα τέχνης του Χριστόφορου Κατσαδιώτη (με τίτλους: «Εικόνισμα 1ο», «Εικόνισμα 16ο», «Εικόνισμα 17ο», «Ο Άγιος Χριστόφορος»), τα απέσπασαν βίαια από […]
Του Γιάννη Κίντζιου Η αφήγηση μέσα από την εικόνα ή τον λόγο δεν αντανακλά πάντα ένα “πραγματικό” γεγονόςαλλά μια εκδοχή ή μία οπτική του . Η χροιά, το χρώμα της φωνής, η οπτική γωνία, ηατμόσφαιρα, μέσω των ήδη διαμορφωμένων κωδίκων ( οπτικών, ακουστικών, λεκτικών )που έχει υιοθετήσει το εκάστοτε κοινό δημιουργεί διαφορετικές ερμηνείες. Εδώανακαλύπτουμε τη […]
Της Μπρίμπου-Σταυράκης Ι. Ευστρατίας Ήταν μια φορά κι έναν καιρό, σ’ ένα χωριό της Λέσβου ο Μήτσος, ο οποίος ήταν κάποιαςηλικίας. Δεν είχε αποκτήσει δική του οικογένεια. Έπαιρνε αγροτική σύνταξη, αλλά είχεεισοδήματα από κτήματα και ακίνητα. Δεν ήταν μέσ’ το δρόμο, είχε το καθετί του. Παρόλααυτά ήταν σπαγκοραμένος, υπολόγιζε την κάθε δεκάρα που ξόδευε.Μάζευε τα […]
Της Μαρίας Καρυτινού Σήμερα οι νέοι αναζητούν τον έρωτα του απόλυτου μέσα από την αλήθεια, το δίκαιο, την ανθρωπιά, την ανέγερση των χαμένων ιδανικών, την εξεύρεση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Διαλαλούν σε μεγάλα πανό την πτώση των ονείρων και όσων χάθηκαν από τα ταπεινά συμφέροντα και τον αμοραλισμό της εποχής, θέτοντας ερωτήματα που καταλήγουν σε κραυγές, […]
Του Ιανού Δελφινόσημου Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε για να αποδώσουμε μια έννοια ή να περιγράψουμε μια κατάσταση, έχουν να κάνουν με τη δυνατότητά μας, να προσλαμβάνουμε και να καταλαβαίνουμε τον εξωτερικό μας κόσμο, σε συνδυασμό με τις συνάψεις που έχουν δημιουργηθεί μέσα μας, ερχόμενες από μακριά και που αφορούν αυτό που λέμε ψυχή και συνείδηση. […]
Πηγή Awakin.org – Tierra Valiente Μια αληθινή συγγνώμη μας ζητά να εγκαταλείψουμε την προσκόλλησή μας στην αθωότητα, να δούμε τους εαυτούς μας καθαρά ως ανθρώπους ικανούς να προκαλέσουν βλάβη και ικανούς να αλλάξουν. Η ανάληψη ευθύνης ρωτά όχι μόνο «τι έκανα;», αλλά «τι το έκανε αυτό εφικτό;», «τι με ωφέλησε να μην βλέπω;», «τι είχα […]
Αυτό το κείμενο αφορά την ελπίδα. Απορρίπτει τη μοιρολατρία. Μας υπενθυμίζει ότι η δημοκρατία δεν είναι κάτι που κληρονομούμε· είναι κάτι που δημιουργούμε, προστατεύουμε και ανανεώνουμε κάθε μέρα. Θα μπορούσα μάλιστα να ξεκινήσω με μια πρόταση που γίνεται αλησμόνητη: Η ιστορία δεν είναι κάτι που μας συμβαίνει. Είναι κάτι που φτιάχνουμε—μία απόφαση τη φορά. Υπάρχει […]
Στις Εκδόσεις Κομνηνός πιστεύουμε ακράδαντα ότι η ποίηση είναι μια ζωντανή, παγκόσμια γλώσσα που χρειάζεται χώρο, βήμα και αδιάλειπτη υποστήριξη. Με ιδιαίτερη χαρά χαιρετίζουμε το 8ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Πάτρας (Patras World Poetry Festival), έναν θεσμό-σταθμό για τα ελληνικά και διεθνή γραμματολογικά δρώμενα. Με το εμπνευσμένο κεντρικό θεματικό μήνυμα «Φωνές πέρα από τον ορίζοντα» (Voices […]
Κείμενο της Στεφανίας Ρουλάκη Φωτο: istock Ξεπερνώντας θέματα επιβίωσης, μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας, ατομικά και συλλογικά, έχουμε τη δυνατότητα να σκεφτούμε για τον εαυτό μας και για τον κόσμο. Εμείς και οι άλλοι. Έχουμε ομοιότητες ή διαφορές; Ή ομοιότητες και διαφορές; Καθώς ο εγκέφαλός μας είναι φτιαγμένος να σκέφτεται δυαδικά, ο περισσότερος κόσμος πιστεύει ή ότι […]
Τι θα γινόταν αν αφορούσε τη βοήθεια προς τις μελλοντικές γενιές ώστε να ευημερήσουν; Τι θα συνέβαινε αν οι κυβερνήσεις μετρούσαν την επιτυχία όχι μόνο με βάση την οικονομική ανάπτυξη, αλλά με την ευημερία των ανθρώπων, των κοινοτήτων και του πλανήτη; Αυτά δεν είναι αφηρημένα ερωτήματα για τη Sophie Howe. Είναι το έργο της ζωής […]
«Αυτό το μέρος ονομαζόταν πάντα από τους ντόπιους “Κοιλάδα του Ομήρου”», υποστηρίζει ο Τούρκος ερευνητής Αλτάν Αλτίν Σε μια τουρκική πλαγιά, έξω από τη Σμύρνη βρίσκεται ένα σπήλαιο, γνωστό σε γενιές ντόπιων ως το μέρος όπου ο Όμηρος συνέθεσε την «Οδύσσεια». «Αυτό το μέρος ονομαζόταν πάντα από τους ντόπιους “Κοιλάδα του Ομήρου”. Ταξιδιώτες από όλο […]
