Τώρα 25% έκπτωση σε όλες τις παραγγελίες και 3,-€ μεταφορικά!
Απόρριψη
Η πολιτισμική ταυτότητα, η πορεία και η επιβίωση ενός λαού και ενός έθνους εξαρτάται άμεσα από τη διατήρηση της γλώσσας του. Πολλοί λαοί, στο παρελθόν, εξαφανίστηκαν, γιατί δεν κατάφεραν να διασώσουν τη γλώσσα τους με τον προφανή για τα σημερινά δεδομένα γραπτό τρόπο. Ο κίνδυνος όμως του αφανισμού ενός λαού, εξαιτίας της απώλειας της γλώσσας του, ελλοχεύει, όσο κι αν ακούγεται περίεργο ακόμα και σήμερα.
Η ζωή δεν πρόλαβε να μας γνέψει. Και τώρα τι; Τι απομένει; Μια μάνα που πάντα θα προσμένει κι ένας πατέρας που θα ποτίζει δάκρυα το φεγγάρι. Ο κήπος δίχως άνοιξη θα μένει κι η νύχτα τη μέρα με μαύρα πέπλα θα σκεπάζει.
Στον πυκνό ιστό της καθημερινότητας τα παραμύθια αναδύονται ως φάροι φωτός, ρίχνοντας φως στο μονοπάτι της ανάπτυξης των παιδιών μας, ταυτόχρονα όμως και της κοινωνίας μας.
Κάτω από το τόξο το ουράνιο, που παίρνει λάμψη από το σύμπαν το άγιο, πόσες ψυχές ψάχνουν να βρουν τον εαυτό που θ’ αγαπούν…
Του Νίκου Καζαντζάκη Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή· ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός· κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι’ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος. Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να […]
Του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,να εύχεσαι να ’ναι μακρύς ο δρόμος,γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτήσυγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,τον άγριο […]
Της Αγγελικής Μπομπούλα Ελλάδα μάνα μουΚι Ελλάδα μητριά μουΓροθιές κοπάνα μουΚι ας είσαι η γιατρειά μου Αέρι φύσα μουΝα διώξεις τους καπνούς μουΦωτιά και λύσσα μουΜετρώ τους οιωνούς μου Στην επαρχία μαςΜα και στο κλεινόν άστυΠάρ’ τα πτυχία μαςΤο όνειρο που ξεχάστη Το ΠανελλήνιοΒιώνει μια τρέλαΣε ένα επίνειοΠου σε τρομάζει «έλα» Έλα και δώστα μουΑυτά […]
Της Γεωργίας Μπουζέα Θολός φαίνεται ο κόσμος από τη χαραμάδα των βλεφάρων μου. Το στόμα μου ξερό. «Νερό! Μόνο δυο σταγόνες». Έμαθα λίγα να ζητώ. Λίγες ήρεμες στιγμές. Λίγες ξέγνοιαστες εικόνες. Λίγο αλάτι στο φαΐ. Λίγη ζάχαρη. Λίγη ζωή ακόμα. Ένας βόμβος ίδιος μελίσσι κουράζει την ήδη ταλαιπωρημένη μου σκέψη. Νοιώθω να μπαίνει στο σώμα […]
