ΠΤΩΣΗ ΑΞΙΩΝ Ή ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΑΞΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ;
Ο καταναλωτισμός, η εμμονή με το χρήμα και η συναισθηματική “ευκολία” θεωρούνται σημάδια ότι αξίες όπως το μέτρο, η εγκράτεια, η πνευματική καλλιέργεια και η αλληλεγγύη έχουν υποχωρήσει.
Τώρα 25% έκπτωση σε όλες τις παραγγελίες και 3,-€ μεταφορικά!
ΑπόρριψηΟ καταναλωτισμός, η εμμονή με το χρήμα και η συναισθηματική “ευκολία” θεωρούνται σημάδια ότι αξίες όπως το μέτρο, η εγκράτεια, η πνευματική καλλιέργεια και η αλληλεγγύη έχουν υποχωρήσει.
Δεν είναι η φτώχεια ή η βία που καταστρέφουν τον κόσμο. Είναι η απουσία βλέμματος. Η απουσία της μικρής, ανείπωτης πράξης φροντίδας. Το τεντωμένο χέρι που δεν φτάνει ποτέ. Το βλέμμα που δεν σηκώνεται. Η σιωπή μας.
Του Χρήστου Μωυσίδη Το 1959 κυκλοφόρησε το «Άξιον εστί» του Οδυσσέα Ελύτη, σύμφωνα με τα λόγια του οποίου, η ποιητική αυτή σύνθεση αποτελεί διαμαρτυρία για το άδικο. «Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ» χάραξε στο χαρτί και το 1964 οι λέξεις αυτές πέταξαν για πρώτη φορά, έχοντας για φτερά τις νότες του Μίκη Θεοδωράκη και οδηγό την […]
Της Κατερίνας Γραμματικού Είχε από τη στιγμή που γεννήθηκε δικαίωμα στη ζωή. Ήταν υπεύθυνος πολίτης, ηθικός. Γιατί να του στερούν το δικαίωμα να επιλέξει τον θάνατό του και ελεύθερα να αποφασίζει για τον ίδιον; Δεν θα έβλαπτε κανέναν. Είναι αδύναμος. Εμπρός του είναι το Μεγάλο Φως. Δείχνει ανήσυχος και φωνάζει: «Μην κλείνετε τα φώτα! Μα […]
''Η προδοσία την πονά, μαχαίρι μπήγει, σκορπά δεινά Φύλλο χρυσό ψηλά πετάει τη μνήμη ασίγαστη κρατάει.''
Τους κάναμε ξεκάθαρο ότι αγαπάμε μια κοινωνία πολυποικιλότητας, με ανθρώπους που δεν κρίνουμε από το χρώμα, τα χαρακτηριστικά ή τη σεξουαλικότητά τους. Αγαπάμε και εκτιμάμε τους άλλους, γιατί είναι καλόψυχοι, φιλότιμοι, τίμιοι και άξιοι...
Όποιος νιώθει την ανάγκη να πιάσει μολύβι και χαρτί ή να πατήσει τα πλήκτρα του υπολογιστή, ακόμη και ο πιο αδαής περί τα λογοτεχνικά, και να τα συνδέσει με την καρδιά και με τον νου, ώστε οι σκέψεις, η πλοκή και τα συναισθήματα να μετατραπούν σε λέξεις, φράσεις, πλέξιμο ιστορίας και τελικά σ’ ένα ολοκληρωμένο έργο, κάπου είδε ή άκουσε για τη φωτιά και ένιωσε μέσα του αδήριτη την ανάγκη να τη σβήσει.
Πως ο κάθε ένας από εμάς μπορεί να συγκεράσει τον πόθο του για το καλοκαίρι με την πραγματική διάστασή του; Με ποιο τρόπο θα ανακαλύψουμε τη μαγεία που κουβαλά το καλοκαίρι κρατώντας την ζωντανή;