ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ
''Η προδοσία την πονά, μαχαίρι μπήγει, σκορπά δεινά Φύλλο χρυσό ψηλά πετάει τη μνήμη ασίγαστη κρατάει.''
Τώρα 25% έκπτωση σε όλες τις παραγγελίες και 3,-€ μεταφορικά!
Απόρριψη
''Η προδοσία την πονά, μαχαίρι μπήγει, σκορπά δεινά Φύλλο χρυσό ψηλά πετάει τη μνήμη ασίγαστη κρατάει.''
Εγώ θα τραγουδώ γι’ αυτό τον έρωτα Που νίκησε συμβάσεις και σωστά Μ’ ωδίνες τον ξεγέννησα στα πέρατα Σπάζοντας βίαια σύνορα γνωστά.
Η ζωή δεν πρόλαβε να μας γνέψει. Και τώρα τι; Τι απομένει; Μια μάνα που πάντα θα προσμένει κι ένας πατέρας που θα ποτίζει δάκρυα το φεγγάρι. Ο κήπος δίχως άνοιξη θα μένει κι η νύχτα τη μέρα με μαύρα πέπλα θα σκεπάζει.
Κάτω από το τόξο το ουράνιο, που παίρνει λάμψη από το σύμπαν το άγιο, πόσες ψυχές ψάχνουν να βρουν τον εαυτό που θ’ αγαπούν…
Του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,να εύχεσαι να ’ναι μακρύς ο δρόμος,γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτήσυγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,τον άγριο […]
Της Αγγελικής Μπομπούλα Ελλάδα μάνα μουΚι Ελλάδα μητριά μουΓροθιές κοπάνα μουΚι ας είσαι η γιατρειά μου Αέρι φύσα μουΝα διώξεις τους καπνούς μουΦωτιά και λύσσα μουΜετρώ τους οιωνούς μου Στην επαρχία μαςΜα και στο κλεινόν άστυΠάρ’ τα πτυχία μαςΤο όνειρο που ξεχάστη Το ΠανελλήνιοΒιώνει μια τρέλαΣε ένα επίνειοΠου σε τρομάζει «έλα» Έλα και δώστα μουΑυτά […]
Της Νικητούλας Καπελλάκη Αδηφάγος νεροχύτης Η κατσαρόλα που σε κατασπαράζει κάθε μέρα Ξεπλένεις την ντροπή σου σε ηλεκτρικά πλυντήρια τελευταίας τεχνολογίας Στάσου Ισιώνεις με ευλάβεια τα τσαλακωμένα σου νεύρα που στραπατσάρονται στο στεγνωτήριο Η οθόνη αναμμένη φωτίζει το καινούργιο σου σκοτάδι Η ψυχή σου μακιγιάρεται να βγει στα κέντρα της αυθόρμητης δαπάνης Στάσου Οι σκέψεις […]
Της Έλενας Αγγελοπούλου Δεν το βλέπωκι όμως το κουβαλώ.Σαν σκιά που δεν ανήκει σε σώμαΣαν ανάμνηση που δεν κράτησα,αλλά μου χάραξε βαθιά πληγή. Το άυλο με τραβάει,με κυνηγάει, με ορίζει… Δεν έχει χρώμαούτε όνομα,κι όμως το νιώθω να πάλλεταικάθε φορά που σωπαίνω. Βαραίνει και κουρνιάζει σαν πουλίτις ώρες της σιωπήςΤότε που η σκέψη ανασαίνεικαι σπάει […]
