ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΓΟΥΛΙΟΤΙΔΟΥ

Για εσένα που ονειρεύεσαι με μάτια ανοιχτά…
Για εσένα που μετακινείς βουνά με τη δύναμή σου…
Για εσένα που ποτέ δε λύγισες μπροστά μου, δεν έπαψες να χαμογελάς και να με στηρίζεις…

Αυτοί οι στίχοι είναι για σένα, μαμά.
Μαμά μου.

Τα βράδια εξαφάνιζες τα τέρατα, τα πρωινά καλημέριζες την ελπίδα.
Προστάτευες πάντα τους στόχους μου, αγκαλιά χάριζες θερμή και ειρηνική στις προσευχές μου.

Μεγάλωσα, μαμά μου.
Και εσύ εδώ, τώρα και για πάντα εδώ, με τον δικό σου μαγικό τρόπο.
Ακόμη με προστατεύεις από τέρατα και θηρία, υπαρκτά ή μη.
Ακόμα διαβάζεις τις σιωπές μου, δίνεις μορφή στα όνειρά μου.
Πιστεύεις σε μένα πιο πολύ από τον καθένα εκεί έξω.
Και εγώ, εδώ, να σε ευχαριστώ…

Σε ευχαριστώ που παραμέρισες ηρωικά οτιδήποτε δικό σου με τόση αγάπη για να χωρέσω εγώ στον κόσμο τούτο.
Τα κατάφερες, μαμά μου.
Τα καταφέραμε, μαμά.

Είμαι εδώ. Να γελάω δυνατά, όπως μου έμαθες και να συνεχίζω, όπως εσύ.
Είμαστε εδώ. Να κρατιόμαστε δυνατά και να χορεύουμε λες και δεν μας βλέπει κανείς.

Σε αγαπώ, μαμά μου.
Σε ευχαριστώ, μαμά.
Μαμά μου.