ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΩΣ << ΚΑΚΩΣ >> ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

Καλά, εντάξει, ποιος νοιάζεται τώρα… Εξάλλου ο πόλεμος είναι πολύ μακριά.

Είναι κι αυτή η τηλεόραση! Πατάς το κουμπί και μπαμ, μπαμ. Τι μπαμ, και μόνο που το λες, τραντάζεται ο νους σου. Οι ρουκέτες μπαίνουν στο σπίτι σου, θόρυβος, ερείπια, σκόνη, προχθές τι με έπιασε, άρχισα να ξεσκονίζω όλο το σπίτι. Σκόνη που θα έχουν πιάσει τα σπίτια στη Γάζα! Μπαμ, μπαμ καλά στην Τεχεράνη πώς μπορούν και κοιμούνται με τόσο θόρυβο! Α ναι, ξέρω. Υπάρχουν και ακουστικά. Εγώ δεν τα προτιμώ, ερεθίζεται το αυτί μου. 

Καλά, εντάξει ποιος νοιάζεται τώρα!

Εντάξει, ο πόλεμος δεν είναι καλό πράγμα, αλλά τι τα θες, οι πολιτικοί φταίνε, όλοι ίδιοι… ίδιοι εκτός από τον πρόεδρο τον παντοκράτορα Ντόναλντ, που δε μοιάζει με κανέναν.

Ωραίος άνδρας όμως, μου θυμίζει κόμικ. Δεν μπορεί να τον πάρει κάποιος, να του αλλάξει κατεύθυνση; Να του βάλει άλλα λόγια στο μυαλό και το στόμα;

Καλά, εντάξει ποιος νοιάζεται τώρα.

Εκεί που ήμουν ήσυχη μπροστά στην τηλεόραση και έβλεπα το παλληκάρι, τον Πρώτο σε όλα Σάλτε, έτσι δεν τον λένε; και τσουπ, ξεπετάγεται στο γυαλί ένας διανοούμενος, δεν ξέρω από πού προέρχεται η λέξη, αλλά θυμάμαι που ο πατέρας μου όλο μου φώναζε «μη διανοείσαι» και εγώ από τότε δε διανοούμαι, δεν σκέφτομαι καν.

Καλά, εντάξει ποιος νοιάζεται τώρα.

Α, τις προάλλες είχα δει τον Σαρλό που έκανε τον Χίτλερ και έπαιζε στα χέρια του την υδρόγειο σφαίρα, τον κόσμο ολόκληρο τον έφερνε τούμπα… Έτσι μου ήλθε στο μυαλό, δεν ξέρω γιατί… Εντάξει τώρα, ο Ντόναλντ δεν είναι Αδόλφος… Θέλει να ομορφύνει τον κόσμο. Θέλει να κάνει τη Γάζα Ριβιέρα, το Ιράν προέκταση της silicon valley και στη Γροιλανδία να παράγει έξυπνα κινητά τηλέφωνα. 

Καλά, εντάξει ποιος νοιάζεται τώρα.

Γροιλανδέζοι, Κολομβιανοί, α πα πα, τους έχετε δει πώς είναι; Σαν γύφτοι είναι. Δεν έχουν αυτό το ψηλό πηγούνι του Ντόναλντ, αυτή τη σπινθηροβόλα ματιά του, που λες δεν μπορεί όπου νά ναι θα την πει την… μαλακία, ω Θου Κύριε «Φυλακή τω στόματί μου».

Ας μείνουν λίγοι και καλοί… άντε γιατί γίναμε πολλοί και δεν χωράμε.

Καλά, εντάξει ποιος νοιάζεται τώρα.

Εμείς τι δουλειά έχουμε με αυτά που βλέπουμε; Σιγά μην μας ρίξουν και ευθύνες… Έχουμε τόσα προβλήματα εμείς, ε όχι και να μας φορτώσουν κι άλλο. Οι ώμοι μας δεν αντέχουν… Α ναι, να μην ξεχάσω να αλλάξω το δερμάτινο, είναι στενό στους ώμους, τόσα λεφτά μου στοίχισε.

Καλά, εντάξει ποιος νοιάζεται τώρα.

Άκουσα πως οι Ισραηλινοί έδωσαν σε ένα εντεκάχρονο από την Παλαιστίνη να πιεί βενζίνη και μετά του έβαλαν φωτιά. Καλά και σε ένα ανίψι μου πέταξαν μια πέτρα στο κεφάλι και ήλθε το πρώτο βοηθειών 4 ώρες μετά και το πήγαν στο Παίδων, αλλά δεν είχε γιατρό και μετά στον Ευαγγελισμό, αλλά ήταν εκεί ο Άδωνις και δεν χώραγαν και ασθενείς, τον είχαν περικυκλώσει εκατοντάδες εργαζόμενοι και τον ασπάζονταν, ως θαύμα του δημιουργού, όχι του παντοκράτορα, του άλλου.

Εντάξει, τουλάχιστον ο αντιπρόεδρος είναι άνθρωπος των γραμμάτων, είναι ο πρώτος που τα λιγούρεψε, και της ρητορικής. Τον άκουσε ο Μπαμπινιώτης και τα παράτησε. Σου λέει εγώ ξέρω να γράφω αλλά αυτός… Αυτός και διαβάζει και γράφει και μιλάει… Εντάξει, υπερβολές! Εγώ μερικές φορές δεν καταλαβαίνω τι λέει. Σαν γάβγισμα μου ακούγονται λυσσασμένου σκύλου.

Καλά, εντάξει ποιος νοιάζεται τώρα.

Ε, γι’ αυτό σου λέω, δεν ξαναβλέπω εκπομπή, μόνο ειδήσεις θα ακούω, που τις λένε στρωτά, ζυγισμένα. 25.000 με 80.000 οι νεκροί στο Ιράν, καλά πότε θα μάθουν να μετράνε να πούνε πόσοι έχουν σκοτωθεί ακριβώς. Θα πείτε, τι μας νοιάζει εμάς, δίκιο έχετε, αλλά έτσι για τη στατιστική…

Καλά, εντάξει ποιος νοιάζεται τώρα.

Ναι, τώρα μας έπιασε ο πόνος για τους Ιρανούς. Καλέ αυτοί την εκδίκηση την έχουν στο αίμα τους. Νομίζω ότι είναι σουνίτες ή σιϊτες. Ξέρω γω τι είναι; Ας κοιτάξουν πρώτα να βγάλουν τα τσαντόρ να τους δει λίγο ο ήλιος. Τι πράγμα; Βομβάρδισαν σχολείο και σκοτώθηκαν παιδιά; Πόσα εκατομμύρια είναι οι Ιρανοί; Έχει γεμίσει ο τόπος μουσουλμάνους.

Καλά, εντάξει ποιος νοιάζεται τώρα.

Άκου τώρα! Στην Παλαιστίνη λέει πως έχουν σκοτωθεί 25.000 παιδιά. Ένα γήπεδο γεμάτο παιδιά… Α τώρα που το θυμήθηκα, το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού πότε θα γίνει επιτέλους; Αφήνουν 25.000 ανθρώπους και στριμώχνονται στη λεωφόρο.  

Καλά, εντάξει ποιος νοιάζεται τώρα.

Ισραήλ και ΗΠΑ ξόδεψαν σε μια εβδομάδα 15 δισ. Δολάρια για τον πόλεμο. Λεφτά υπάρχουν. Α ρε Γιώργο που το είπες πρώτος.

Α, είπα για λεφτά, να θυμηθώ να πάω σούπερ…

Μια στιγμή… Τι;

Τι λέει μωρέ αυτός στην TV; Οι Ιρανοί είναι 90 εκατομμύρια και μπορεί να έχουμε 9 εκατομμύρια πρόσφυγες; Θα γεμίσει η Ευρώπη μουσουλμάνους; Η Ελλάδα; Η Αθήνα;

Ωχ, μα τι λέει! Θα έλθουν στη γειτονιά μας, έξω από το σπίτι μας, θα πάρουν τις δουλειές μας, θα αυξηθούν τα νοίκια, σε μια γκαρσονιέρα θα ζουν 5-10 άνθρωποι, δεν θα έχουμε να φάμε, θα πεινάσουμε, θα αυξηθεί η εγκληματικότητα;

Καλά, εντάξει ποιος…

Α όχι αυτό με νοιάζει. Αυτό χτυπάει εμένα, το σπίτι μου, τη δουλειά μου, τη ζωή μου ολόκληρη!

Δεν είναι πια ασκήσεις επί χάρτου!

Ξυπνάτε όλοι ρε! Μας την πέφτουν!