Όταν αφιερώνεις 10-12 ώρες την ημέρα σε μια δουλειά που δεν σου αρέσει.

Όταν αναλώνεσαι σε σχέσεις που υπακούουν σε μια πεπαλαιωμένη ηθική, στερεότυπα, προκαταλήψεις και συμβάσεις.

Όταν ζεις σε μια πόλη αφιλόξενη, απογυμνωμένη από συναισθήματα και το φυσικό περιβάλλον.

Όταν ταλαιπωρείσαι από τις μετακινήσεις και το πάρκιν.

Όταν ζεις στριμωγμένος σε ένα διαμέρισμα.

Όταν στις συναλλαγές σου αντιμετωπίζεις τη διαφθορά, τις πελατειακές σχέσεις και την αδιαφορία του διπλανού ή την ακρίβεια.

Όταν ο καταναλωτισμός ισοπεδώνει αξίες και προτεραιότητες.

Πώς μπορείς να είσαι ευτυχισμένος; Ένα αναρχικό σύνθημα στους τοίχους έλεγε «Εκτός από τον Ιμπεριαλισμό υπάρχει και η μοναξιά», θέτοντας με ακρίβεια την ανάγκη το ατομικό να αγκαλιάσει το συλλογικό, οι προσωπικές ανάγκες τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές.   

 Απέναντι σε αυτή τη βάρβαρη καθημερινότητα τα κόμματα μοιάζουν εγκαταλειμμένα στην χωρίς όρους διεκδίκηση της εξουσίας, χωρίς όραμα, κοινωνικά πρότυπα και σαφείς ιδεολογικές αναφορές.

*Κουβέντες που ακούστηκαν στην παρουσίαση του βιβλίου «Η Δημοκρατία ως δημιουργία».

Photo by Magnific