ΤΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ “ΟΧΙ” ΤΟΥ 40
Οι άνθρωποι, λέγεται, πως είναι οι ίδιοι σε όλες τις εποχές…ίδια όνειρα, ίδιες ανάγκες μα άλλο κοινωνικοστορικό πλαίσιο. Για να αναλογιστούμε από τη μια…28η Οκτωβρίου 2026 και από την άλλη 28η Οκτωβρίου του 1940. Μια νέα γυναίκα του σήμερα και μια νέα γυναίκα λίγο πριν ξεσπάσει ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος….
Κάθε χρόνο γίνεται λόγος –και πολύ σωστά- για τους ήρωες του έπους το ’40, τους αναρίθμητους άντρες που πολέμησαν γενναία αντιμετωπίζοντας όχι μονάχα τον εχθρό μα και τον ανελέητο εκείνο χειμώνα με όσες κακουχίες οι καταστάσεις κουβαλούσαν… τιμούμε τη μνήμη όσων δε γύρισαν ποτέ πίσω μα και όσους επέστρεψαν κουβαλώντας για πάντα στο νου και την ψυχή τους τις φρικαλεότητες ενός πολέμου.
Αυτή τη φορά ας κοντοσταθούμε να τιμήσουμε τη γυναίκα του ’40… τη γυναίκα που κλείδωσε βιαστικά τα όνειρά της, τις επιθυμίες, τις ανάγκες της σε ένα μπαουλάκι και ντύθηκε με ηρωισμό και πείσμα, με αποφασιστικότητα και ανθεκτικότητα δρώντας κατά τις επιταγές της κοινωνικής συγκυρίας που βίωνε. Να υποκλιθούμε στη γυναίκα που φρόντισε με φαγητό, ρούχα και πολεμοφόδια τους στρατιώτες στο μέτωπο, τη γυναίκα που στα μετόπισθεν παρέμεινε δυνατή εμψυχώνοντας τα παιδιά της και τους ηλικιωμένους συγγενείς της, τη γυναίκα που δε λύγισε από την ανέχεια και έκανε το ελάχιστο επαρκές ταΐζοντας αξίες και ιδανικά τα παιδιά της, τη γυναίκα που δεν άκουσε τις σειρήνες μιας «άλλης εναλλακτικής» και κράτησε ψηλά την αξιοπρέπειά της, τη γυναίκα που μετά το τέλος του πολέμου ήρθε αντιμέτωπη με την ντροπιαστική για το έθνος μας παράνοια του εμφυλίου αντικρίζοντας τους ανθρώπους της να αλληλοεξοντώνεται, τη γυναίκα που καρτερικά υπέμεινε τον πόνο και την αγωνία για το γιο, τον αδερφό ή το σύζυγο που βρισκόταν στην εξορία, τη γυναίκα που δε σεβάστηκαν στο ελάχιστο και την εξευτέλισαν στους τόπους εξορίας…
Για όλες αυτές τις γυναίκες που οι καιροί τους στέρησαν αυθάδικα και άδικα τη ζωή που ονειρεύονταν οφείλουμε σήμερα- οι γυναίκες του 2026- να είμαστε υπερήφανες , χαρούμενες, ευγνώμονες και να μην παραιτούμαστε από τις δικές μας μάχες.
Της συγγραφέα μας Τρισεύγενης Γκοτσίνου, που έχει γράψει το παιδικό βιβλίο “Μια νύχτα στην Μονμάρτρη“