ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ;
Της Πένυς Φίλη*
Πρέπει να προσπαθούμε για το τέλειο;
Δεν προσπαθούμε απλώς να τα προλάβουμε όλα. Προσπαθούμε να τα κάνουμε και τέλεια. Και αυτό, ασυναίσθητα, μας δημιουργεί μία αίσθηση πίεσης.
Οι ρυθμοί της ζωής σήμερα είναι πολύ απαιτητικοί. Σαν να μην έφτανε, αυτό προσθέτουμε παραπάνω άγχος παλεύοντας να κρατήσουμε σε ισορροπία δουλειά, οικογένεια, υποχρεώσεις. Προσπαθούμε να τα προλάβουμε όλα και για όλους. Αναρωτιόμαστε αν είμαστε καλοί γονείς. Αν παρέχουμε στα παιδιά μας τα πάντα και αν κάνουμε σωστά όλα όσα χρειάζονται.
Όμως, τι χρειάζεται πραγματικά ένα παιδί; Έναν γονέα που παλεύει να μην κάνει λάθη;
Όχι.
Τα παιδιά χρειάζεται να μεγαλώνουν σε ένα ασφαλές περιβάλλον. Όλη αυτή η ασφάλεια που νιώθουν ως παιδιά, μεγαλώνοντας θα μετατραπεί σε εμπιστοσύνη απέναντι στον εαυτό τους. Χρειάζεται επίσης να νιώθουν αποδοχή και να περνούν ζωτικό χρόνο με τους γονείς τους. Τόσο απλά.
Οι αστοχίες είναι ανθρώπινες και είναι σημαντικό να μπορούμε να παραδεχτούμε τα λάθη μας δυνατά. Και κάπως ετσι διδάσκουμε τα παιδιά μας. Με ειλικρίνεια.
Συζητάμε μαζί τους ουσιαστικά, ζητάμε συγγνώμη όποτε χρειάζεται, προσπαθούμε να κατανοήσουμε τον διαφορετικό τρόπο σκέψης και καλλιεργούμε την ενσυναίσθησή μας.
Η αξία δεν βρίσκεται στην τελειότητα βρίσκεται στην αποδοχή και στη στοργική καθοδήγηση.
Από πού πρέπει όμως να ξεκινήσουμε;
Από τον εαυτό μας.
Για να είναι καλά τα παιδιά μας πρέπει πρώτα να είμαστε εμείς καλά, ώστε να μπορούμε να είμαστε πραγματικά παρόντες και να λειτουργούμε όπως θα θέλαμε.
Ας γίνουμε λοιπόν λίγο πιο επιεικείς με τον εαυτό μας. Ας δεχτούμε ότι δεν θα τα κάνουμε όλα σωστά, ότι θα κουραστούμε, θα νευριάσουμε, θα κάνουμε λάθη και κάποιες φορές θα νιώσουμε πως δεν τα καταφέρνουμε. Και όλα αυτά είναι αποδεκτά.
Όταν τα συνειδητοποιήσουμε όλα αυτά η καθημερινότητα θα γίνει πιο απλή, γιατί η γονεϊκότητα δεν χρειάζεται να είναι τέλεια για να είναι όμορφη.
*Η Πένυ Φίλη είναι συγγραφέας του βιβλίου “Το μονοπάτι για την ελευθερία”.