Τώρα 25% έκπτωση σε όλες τις παραγγελίες και 3,-€ μεταφορικά!
Απόρριψη
«Ο καθένας μας έχει κάποια συγκεκριμένη δεξιότητα που μπορεί να προσφέρει. Δίνουμε ό,τι μπορούμε, κάθε φορά που μπορούμε. … Και αν το κάνουν όλοι αυτό, τότε αλλάζουμε τον κόσμο.» — Brian Conroy, Ακτιβιστής Κοινότητας & Υποστηρικτής Κοινωνικής Προσφοράς
Μήπως θα πρέπει να πάψουμε να κρατούμε αυτή τη χρυσή, προδοτική όμως, ουδετερότητα; Να πάψουμε να μιλούμε γενικώς και αορίστως γι’ αυτούς που, μέσα στην παράνοιά τους, επιδιώκουν τον πόλεμο;
''Τώρα εμάς μας καίνε όλα τα σήμερα, οι Δευτέρες και οι προθεσμίες. Φοβόμαστε να κοιτάξουμε προς τα μεγάλα, μην τύχει και καθρεφτιστεί μπροστά τους το κενό, που επιτρέψαμε να δημιουργηθεί μέσα μας.''
''Το άτομο συνθλίβεται ανάμεσα σ’ αυτό που θέλει και σε μια πραγματικότητα που τις περισσότερες φορές είναι επώδυνη και γι’ αυτό προτιμά να πιστεύει αυτό που θέλει, και δέχεται εύκολα αυτό που του φυτεύουν στο μυαλό μέσα από την εξαναγκασμένη επαφή του με τον εικονικό κόσμο.''
''Είναι πολύ σημαντικό, λοιπόν, να διαβάζουμε βιβλία στα παιδιά μας. Να τα μυήσουμε στον μαγικό κόσμο του βιβλίου, στον κόσμο της φαντασίας, σ’ έναν κόσμο που μας επιτρέπει να ονειρευόμαστε. Έναν κόσμο που μας ωθεί να δημιουργήσουμε ένα μέλλον με ιδανικά και αξίες.''
Στο αιώνιο παρόν που ξυπνάει μνήμες και νοήματα, το ιδεατό σκίρτημα θα θροΐσει ξανά. Δυο χέρια θα ανοιχτούν, σαν φτερά, στον οίστρο της νύχτας, για να προσφέρουν στον βωμό το αίμα του πικρή θυσία, για να κυματίσει μια αυτούσια ελπίδα στη ρωμαλέα γη, για να ξυπνήσει ο οίστρος μιας αποκαλυπτικής αλήθειας.
Της Νικητούλας Καπελλάκη Πέφτεις το βράδυ για να κοιμηθείς και θέλεις να ονειρευτείς ό,τι δεν πρόλαβες στο ξύπνιο σου. Όταν ξυπνάς, μεταμελείσαι για τους απρόσκλητους εφιάλτες… Ξεφλούδιζες, λέει, με μανία τον φλοιό της Γης, να χορτάσεις την πείνα σου, να βρεις τον πυρήνα, να ξαναγίνει ο κόσμος όπως χιλιάδες χρόνια πριν. Να κρυφτείς στις κουφάλες […]
Του Σταύρου Παπαδόπουλου Ναύπλιο, 1834. Η αίθουσα του δικαστηρίου μύριζε υγρασία και καμένο λάδι από τους λύχνους. Οι βαριές κουρτίνες δεν άφηναν το φως να περάσει, λες και η ίδια η αλήθεια έπρεπε να μείνει στο σκοτάδι. Τα ξύλινα έδρανα έτριζαν, σαν να διαμαρτύρονταν για την αδικία που επρόκειτο να συντελεστεί. Οι πέντε δικαστές κάθονταν […]
Ο καθένας μας μπορεί να γράψει – να είναι συγγραφέας. Καθένας μας έχει μία ιστορία που αξίζει να ειπωθεί. Όλοι έχουμε ένα βιβλίο μέσα μας. Κανείς δεν έχει δει τη ζωή μέσα από τα δικά μας μάτια. Ας γράψουμε την ιστορία μας για να πάρει διάσταση, να γίνει πραγματική και να μην χαθεί…
Της Κατερίνας Γραμματικού Είχε από τη στιγμή που γεννήθηκε δικαίωμα στη ζωή. Ήταν υπεύθυνος πολίτης, ηθικός. Γιατί να του στερούν το δικαίωμα να επιλέξει τον θάνατό του και ελεύθερα να αποφασίζει για τον ίδιον; Δεν θα έβλαπτε κανέναν. Είναι αδύναμος. Εμπρός του είναι το Μεγάλο Φως. Δείχνει ανήσυχος και φωνάζει: «Μην κλείνετε τα φώτα! Μα […]
Τους κάναμε ξεκάθαρο ότι αγαπάμε μια κοινωνία πολυποικιλότητας, με ανθρώπους που δεν κρίνουμε από το χρώμα, τα χαρακτηριστικά ή τη σεξουαλικότητά τους. Αγαπάμε και εκτιμάμε τους άλλους, γιατί είναι καλόψυχοι, φιλότιμοι, τίμιοι και άξιοι...
''Φοβάμαι να πω ότι τείνουμε να συνηθίσουμε να μην αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα ή και την ίδια τη ζωή με τις αισθήσεις μας όπως την όραση, τη αφή ή την ακοή αλλά να την βιώνουμε μέσα από ενδιάμεσες συσκευές που καλλωπίζουν ή “στρογγυλεύουν” την αλήθεια.''
Αχ, είναι δύσκολο να βρεις αυτό το θεϊκό μονοπάτι μέσα σ’ αυτή τη ζωή που κάνουμε, σε τούτη δω την αποβλακωμένη και ανούσια εποχή με την πνευματική της στειρότητα, την αρχιτεκτονική της, τις επιχειρήσεις της, την πολιτική της, τους ανθρώπους της!
Εγώ θα τραγουδώ γι’ αυτό τον έρωτα Που νίκησε συμβάσεις και σωστά Μ’ ωδίνες τον ξεγέννησα στα πέρατα Σπάζοντας βίαια σύνορα γνωστά.
Της Αγγελικής Μπομπούλα Ανάλυση- παρουσίαση της ποιητικής συλλογής “Για εκείνη… την πολύτιμή μου”, του Νικόλα Αθανασιάδη, με αφορμή την ποιητική βραδιά των εκδόσεων Κομνηνός (4 Μαΐου 2025 στο Εν Αιθρία). Διάβασα και ξαναδιάβασα, ταξίδεψα υποκλινόμενη σε μια ιστορία απόλυτου, αρχετυπικού έρωτα.Υφίσταται όμως η ιστορία στον ποιητικό λόγο;Δεν γνωρίζουμε τίποτα για εκείνη, την Πολύτιμή του, καμία […]
Της Μπριμπού – Σταυράκη Ι. Ευστρατία Την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2025, δύο έτη μετά το δυστύχημα της σύγκρουσης τωνδύο τρένων στα Τέμπη, που έχασαν τη ζωή τους 57 άνθρωποι, έγινε το μεγάλο ειρηνικόσυλλαλητήριο, όχι μόνο στην πόλη της Μυτιλήνης, αλλά σε όλη την Ελλάδα και τοεξωτερικό, εκεί όπου υπάρχουν Έλληνες: στις Η.Π.Α., τον Καναδά, τη […]
Του Νίκου Σαββάτη Σε μια δύσκολη εποχή, με την καθημερινότητα των πολιτών να δυσχεραίνεται διαρκώς, καθώς η οικονομική στενότητα φαίνεται να παρατείνεται, η ηθική και οι αξίες αποκτούν πρόσθετη σημασία μέσα στον κυκεώνα των πληροφοριών που διακινούνται καθημερινά. Γενιές και γενιές ανθρώπων έχει απασχολήσει το ζήτημα της ηθικής κατά την πορεία του καθενός στη ζωή, […]
Του Γιώργου Γεωργαντή Το λαμπρό πρωινό της Τετάρτης 3 Νοεμβρίου 1819, η βαριά φρεγάτα Sally Ann, απέπλεε από το ευρύχωρο λιμάνι της Βοστώνης για να διαπλεύσει τον απέραντο Ατλαντικό, με προορισμό το λιμάνι της Σμύρνης. Μέσα είχαν επιβιβαστεί ο Plinius Fisk και o Levi Parson,δύο ιερωμένοι απόφοιτοι του περίφημου Andover Theological Seminary της Μασαχουσέτης, μιας […]
της Γεωργίας Μπουζέα H συγγραφέας αναλύει πέντε ποιητικές συλλογές: “Στο μαύρο ρίγος” του Δημήτρη Καραπιπέρη, “Άρες μάρες και στιχάρες” της Ελένης Τσιούλη, “Ουρανός και γη ένας δρόμος” της Παναγιώτας Ζώη, “Για εκείνη… την Πολύτιμή μου” του Νικόλα Αθανασιάδη και το “Κάθε φορά αλλάζεις το όνομά σου” του Νίκου Παπανικολάου. Γιατί γράφει κανείς; Πολλές φορές κλήθηκα […]
Του Επαμεινώνδα Κοντίδη Τη Δευτέρα 10 Μαρτίου 2025 και ώρα 11.35 η Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου, δέχθηκε επίθεση. Μέλος του ελληνικού Κοινοβουλίου έσπασε προστατευτική τζαμαρία με τη συνδρομή ετέρου ατόμου, επιτέθηκε σε τέσσερα έργα τέχνης του Χριστόφορου Κατσαδιώτη (με τίτλους: «Εικόνισμα 1ο», «Εικόνισμα 16ο», «Εικόνισμα 17ο», «Ο Άγιος Χριστόφορος»), τα απέσπασαν βίαια από […]
Του Γιάννη Κίντζιου Η αφήγηση μέσα από την εικόνα ή τον λόγο δεν αντανακλά πάντα ένα “πραγματικό” γεγονόςαλλά μια εκδοχή ή μία οπτική του . Η χροιά, το χρώμα της φωνής, η οπτική γωνία, ηατμόσφαιρα, μέσω των ήδη διαμορφωμένων κωδίκων ( οπτικών, ακουστικών, λεκτικών )που έχει υιοθετήσει το εκάστοτε κοινό δημιουργεί διαφορετικές ερμηνείες. Εδώανακαλύπτουμε τη […]
Της Μπρίμπου-Σταυράκης Ι. Ευστρατίας Ήταν μια φορά κι έναν καιρό, σ’ ένα χωριό της Λέσβου ο Μήτσος, ο οποίος ήταν κάποιαςηλικίας. Δεν είχε αποκτήσει δική του οικογένεια. Έπαιρνε αγροτική σύνταξη, αλλά είχεεισοδήματα από κτήματα και ακίνητα. Δεν ήταν μέσ’ το δρόμο, είχε το καθετί του. Παρόλααυτά ήταν σπαγκοραμένος, υπολόγιζε την κάθε δεκάρα που ξόδευε.Μάζευε τα […]
Της Μαρίας Καρυτινού Σήμερα οι νέοι αναζητούν τον έρωτα του απόλυτου μέσα από την αλήθεια, το δίκαιο, την ανθρωπιά, την ανέγερση των χαμένων ιδανικών, την εξεύρεση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Διαλαλούν σε μεγάλα πανό την πτώση των ονείρων και όσων χάθηκαν από τα ταπεινά συμφέροντα και τον αμοραλισμό της εποχής, θέτοντας ερωτήματα που καταλήγουν σε κραυγές, […]
Του Ιανού Δελφινόσημου Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε για να αποδώσουμε μια έννοια ή να περιγράψουμε μια κατάσταση, έχουν να κάνουν με τη δυνατότητά μας, να προσλαμβάνουμε και να καταλαβαίνουμε τον εξωτερικό μας κόσμο, σε συνδυασμό με τις συνάψεις που έχουν δημιουργηθεί μέσα μας, ερχόμενες από μακριά και που αφορούν αυτό που λέμε ψυχή και συνείδηση. […]
Της Στεφανίας Ρουλάκη – Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας, Συγγραφέας Σήμερα, τα μέλη των συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές των σχολείων μας, συγκεντρωθήκαμε έξω από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δ’ Αθήνας (Συγγρού 165) για να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα. Σε μια χώρα που –σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Παγκόσμια Τράπεζα, τον ΟΗΕ […]
Η ειρήνη δεν είναι απλώς η απουσία του πολέμου. Είναι η παρουσία της κατανόησης, του σεβασμού, της ενσυναίσθησης και της αλληλεγγύης στην καθημερινότητά μας. 🕊️✨ Σήμερα, 21 Σεπτεμβρίου, τιμάμε τη Διεθνή Ημέρα Ειρήνης και υπενθυμίζουμε στους εαυτούς μας ότι κάθε μικρή πράξη καλοσύνης και κάθε γέφυρα επικοινωνίας που χτίζουμε, είναι ένα βήμα προς έναν πιο […]
Συγνώμη, αγόρι μου που άργησα τόσο να σε κάνω δικό μου. Πέρασε κιόλας ένας χρόνος που λείπεις. Ακόμα μετράω τις ανάσες σου με το ημερολόγιο της απουσίας...
Στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος θα φιλοξενηθεί η διεθνής έκθεση «Jella Lepman. Ας ξεκινήσουμε από τα παιδιά. Τα βιβλία ως γέφυρες» (Jella Lepman. Let us begin with children. Books as bridges), την οποία οργάνωσε η IBBY ITALIA και παρουσιάζει με ιδιαίτερη χαρά το Ελληνικό Τμήμα της IBBY (International Board on Books for Young People-Κύκλος του […]
ΠΟΥ; «Εν Αιθρία» – Άστιγγος 13, Μοναστηράκι-Θησείο (πλησίον Μετρό & Ηλεκτρικού) ΠΟΤΕ; Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου, στις 19:00 ΓΙΑΤΙ; Για την αναζήτηση ενός νέου τρόπου συλλογικής οργάνωσης και συμμετοχής. Μια παρουσίαση-εκδήλωση αφιερωμένη στην αγωνία και την ελπίδα μας για μια πιο δίκαιη και ανθρώπινη κοινωνία. Γιατί όλοι την έχουμε ανάγκη — γιατί αυτή ορίζει την ευτυχία […]
Οι ίδιοι άνθρωποι που κάποτε σε θεωρούσαν καλό, αναγνώριζαν όσα έκανες, όσα έδωσες, έχουν την ανάγκη να σε αποδομήσουν.
Θολός φαίνεται ο κόσμος από τη χαραμάδα των βλεφάρων μου. Το στόμα μου ξερό. «Νερό! Μόνο δυο σταγόνες». Έμαθα λίγα να ζητώ. Λίγες ήρεμες στιγμές. Λίγες ξέγνοιαστες εικόνες. Λίγο αλάτι στο φαΐ. Λίγη ζάχαρη. Λίγη ζωή ακόμα.
Της συγγραφέα μας Τρισεύγενης Γκοτσίνου “Αρχές Σεπτέμβρη… καθώς η ένταση του καλοκαιριού δίνει τη θέση της στη γλυκύτητα του φθινοπώρου, το άνοιγμα των σχολείων είναι συνυφασμένο με αυτή την περίοδο του χρόνου. Για να θυμηθούμε τα μαθητικά μας χρόνια… τι ήχους και τι μυρωδιές κουβαλούσαν; Τι συναισθήματα γεννούσε η κάθε ημέρα; Οι αυλές των σχολείων […]
