Ο ΑΙΜΑΤΗΡΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΤΟΥ
''Οι περισσότεροι οδηγοί νομίζουν ότι δεν θα συμβεί σε αυτούς κάτι κακό. Είναι παραπλάνηση. Η ζώνη σώζει τη ζωή.''
Τώρα 25% έκπτωση σε όλες τις παραγγελίες και 3,-€ μεταφορικά!
Απόρριψη
''Οι περισσότεροι οδηγοί νομίζουν ότι δεν θα συμβεί σε αυτούς κάτι κακό. Είναι παραπλάνηση. Η ζώνη σώζει τη ζωή.''
Στη Γάζα συντελείται μια ανθρωπιστική κρίση. Η μαζική λιμοκτονία εξαπλώνεται, η πρόσβαση σε τρόφιμα και νερό είναι σχεδόν ανύπαρκτη, και οι θερμοκρασίες του καλοκαιριού κάνουν την επιβίωση ακόμη πιο δύσκολη.
Είναι οι αξίες και τα ιδανικά που έχουν περιοριστεί σ’ έναν κώδικα επιτυχίας στο πλαίσιο ενός καταναλωτικού μοντέλου ικανού να σε προσανατολίσει σε μια συγκεκριμένη πορεία, που δεν σου μαθαίνει όμως το δίκαιο, την αξιοκρατία, την ισοτιμία, τον σεβασμό του άλλου. Που σου δίνει πορεία, δεν σε κάνει όμως ευτυχισμένο.
Ένα ολόκληρο σύστημα μας κάνει να φοβόμαστε και τον φόβο μας τον έχουν ενσωματώσει στη σκέψη και τη συνείδησή μας. Μας επιβάλλουν δόγματα, θεωρίες, απαγορεύσεις. Μας επιβάλλουν τρόπους ζωής πολύ βολικούς για άλλους αλλά όχι για εμάς.
Η πολιτισμική ταυτότητα, η πορεία και η επιβίωση ενός λαού και ενός έθνους εξαρτάται άμεσα από τη διατήρηση της γλώσσας του. Πολλοί λαοί, στο παρελθόν, εξαφανίστηκαν, γιατί δεν κατάφεραν να διασώσουν τη γλώσσα τους με τον προφανή για τα σημερινά δεδομένα γραπτό τρόπο. Ο κίνδυνος όμως του αφανισμού ενός λαού, εξαιτίας της απώλειας της γλώσσας του, ελλοχεύει, όσο κι αν ακούγεται περίεργο ακόμα και σήμερα.
Στον πυκνό ιστό της καθημερινότητας τα παραμύθια αναδύονται ως φάροι φωτός, ρίχνοντας φως στο μονοπάτι της ανάπτυξης των παιδιών μας, ταυτόχρονα όμως και της κοινωνίας μας.
Του Νίκου Καζαντζάκη Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή· ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός· κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι’ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος. Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να […]
Από το βιβλίο του Ίρβιν Γιάλομ, «Όταν έκλαψε ο Νίτσε» Μπρόιερ (ο γιατρός του Νίτσε): Μοιάζουν να με κυριεύουν άσχημες σκέψεις (η εικόνα από άσχημα γεγονότα). Δεν θέλω να τις σκέφτομαι, αλλά όταν τις διατάζω να φύγουν, είτε απομακρύνονται για λίγο και σύντομα διαποτίζουν ύπουλα πάλι το μυαλό μου. Υπάρχουν τρόποι να βγάλουμε από το […]
