H ΒΑΡΥΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΥΛΟΥ

Της Έλενας Αγγελοπούλου Δεν το βλέπωκι όμως το κουβαλώ.Σαν σκιά που δεν ανήκει σε σώμαΣαν ανάμνηση που δεν κράτησα,αλλά μου χάραξε βαθιά πληγή. Το άυλο με τραβάει,με κυνηγάει, με ορίζει… Δεν έχει χρώμαούτε όνομα,κι όμως το νιώθω να πάλλεταικάθε φορά που σωπαίνω. Βαραίνει και κουρνιάζει σαν πουλίτις ώρες της σιωπήςΤότε που η σκέψη ανασαίνεικαι σπάει […]