ΣΤΗΝ ΟΥΡΑ ΜΕ ΜΙΑ ΒΑΛΙΤΣΑ
Θολός φαίνεται ο κόσμος από τη χαραμάδα των βλεφάρων μου. Το στόμα μου ξερό. «Νερό! Μόνο δυο σταγόνες». Έμαθα λίγα να ζητώ. Λίγες ήρεμες στιγμές. Λίγες ξέγνοιαστες εικόνες. Λίγο αλάτι στο φαΐ. Λίγη ζάχαρη. Λίγη ζωή ακόμα.
Τώρα 25% έκπτωση σε όλες τις παραγγελίες και 3,-€ μεταφορικά!
Απόρριψη
Θολός φαίνεται ο κόσμος από τη χαραμάδα των βλεφάρων μου. Το στόμα μου ξερό. «Νερό! Μόνο δυο σταγόνες». Έμαθα λίγα να ζητώ. Λίγες ήρεμες στιγμές. Λίγες ξέγνοιαστες εικόνες. Λίγο αλάτι στο φαΐ. Λίγη ζάχαρη. Λίγη ζωή ακόμα.
Της συγγραφέα μας Τρισεύγενης Γκοτσίνου “Αρχές Σεπτέμβρη… καθώς η ένταση του καλοκαιριού δίνει τη θέση της στη γλυκύτητα του φθινοπώρου, το άνοιγμα των σχολείων είναι συνυφασμένο με αυτή την περίοδο του χρόνου. Για να θυμηθούμε τα μαθητικά μας χρόνια… τι ήχους και τι μυρωδιές κουβαλούσαν; Τι συναισθήματα γεννούσε η κάθε ημέρα; Οι αυλές των σχολείων […]
«Η συμπεριφορά των ανθρώπων τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει σημαντικά. Η καθολική χρήση της τεχνητής νοημοσύνης και η έλλειψη ουσιαστικής επικοινωνίας έχουν εντείνει τον φόβο και την ανασφάλεια, ιδιαίτερα στους νέους. Απέναντι σε αυτό το περιβάλλον, δεν υπάρχουν έτοιμες συνταγές. Η “θεωρία των μικρών βημάτων” μας υπενθυμίζει ότι η ουσιαστική αλλαγή ξεκινά από τις μικρές, […]
Της Κατερίνας Γραμματικού, συγγραφέας των εκδόσεων Κομνηνός. “Έκλεισα «Το Βανάκι» και άφησα τον σελιδοδείκτη ανάμεσα στις σελίδες. «Ίσως θελήσω να ανατρέξω πάλι», σκέφτηκα, αφού το είχα τελειώσει. Η ώρα της δουλειάς είχε φτάσει. Πόσες μέρες πηγαινοέφερνα όλα εκείνα τα επαναχρησιμοποιήσιμα υλικά του πολιτισμού μας στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου; Στον πρώτο μπλε κάδο, σταμάτησα. Οι στάσεις […]
Ίσως τελικά, να μην σταματήσουμε ποτέ να έχουμε ανάγκη από παραμύθια. Απλά μεγαλώνοντας σταματήσαμε να ψάχνουμε μάγισσες και δράκους στις σελίδες ενός βιβλίου και αρχίσαμε να τους συναντάμε στην καθημερινότητά μας.
"Νιώθω ότι σήμερα θα πεθάνω. Το νιώθω. Τι θα κάνουμε;" Άρχισα πανικόβλητος να ψάχνω πού θα μπορούσα να κρυφτώ για να μην με βρουν.
Ίσως το πιο ανησυχητικό γνώρισμα μιας κοινωνίας δεν είναι ότι μπορεί να συμβαίνουν κάποιες φορές πράγματα απαράδεκτα. Είναι ότι, κάποια στιγμή, αρχίζουμε να τα θεωρούμε φυσιολογικά. Η εικόνα μιας εκπαιδευτικού που, μαζί με το τετράχρονο παιδί της, βρίσκεται να αναζητά μια στοιχειώδη λύση στέγασης για να μπορέσει να εργαστεί, δεν είναι απλώς μια ακόμη είδηση […]
